همیشه سرداری رامین فرخزاد :

ای به اوج عرش اهورا پر زدی ز بالای دار ، خنده ی مستانه زدی بر خیل کفتاران سردار ، لشکر و سپاهیانت همیشه مانده است در دل کهن ایران ، خیل فرزند و این همه مشتاقان پور و مردانت از سرتاسر ایران ، گر چه سر از تن جدا گردید گرچه در ظاهر خرسند گشتند جمع ظالمان مشتی روبهان ، پس بدان مانده است از نسل پاکت صد هزار ریشه با هزار آوند سرو و سرسبز در کشور ایران ، معبد نورت هر مکان پیداست چشمه ی حکمت در نهان اینجاست ، روزگار نامرد گاه بیداد و یورش دشمن مردمی تنها گوشه ی کشور کشوری در بند پر ز آتش خشم و یورش دشمن تازی ، سروری کردی جان خود دادی هم ز پورانت هم ز یارانت ، قبله ی جانی چشم بینایی تا ابد مانی در میان شهر ، فرخی زادی صاحب رایی راز پنهانی ، هم شدی صاحب اسما هم شدی شافع مرحم زخمها شافی دردها ، کن قبول از ما این دعا و خواست جمله فرزندانت ، حال ما را خاک ایران را از خدا خواه چون بهار گردد همره ما باش در شب ظلمت ، تو همیشه والایی صاحب لشکر پیر و سالاری ، رامینی تو شاه پیر و آقایی فرخی زادی نوری در شبها ، یاد تو باشد روحبخش جان نام تو باشد مرحم دلها ، من سرودم این مطلب بهر کارزات جانفشانیت در وطن ایران شهر آتش ها باغ آذرها شهر اجدادت ، نام تو ماند تا ابد در دل تو کنون هستی زنده و شاهد از زبر بالا این سترگ کوهها ... یاد سردار شهید بزرگ مغ لنجان و ایالت مرکزی از اهالی شهر باغبادران کهن رامین فرخزاد فرمانده ی لشکر ایالت مرکزی که به دست تازیان در میدان شهر اسپادان به دار کشیده شد و گردن زده شد و مردم لنجان و شهر باغبادران و دوستداران و سربازانش جسم بی جان با سر جدا شده ی سردار شهید را به همراه سردار بی سر همرزمش شهید اردشیر مهرپرور فرمانده ی لشکر اسپادان را با پای پیاده بر سر زنان و شیون کنان از اصفهان تا پای کوه آدران در کنار صحرای گدستان ملک آباد شهر باغبادران آوردند و به خاک سپردند و این مزار شهیدان به نام شاه پیر آقا به زیارتگاه تبدیل شد هر چند شب پرستان و دشمنان تاریخ و هویت ملی ایرانی تا به حال نگذاشته اند آثاری از بناها و این میراث کهن ایرانی ملی باقی بماند و هنوز هم این رویه ادامه دارد ...

+ نوشته شده در ۱۴۰۱/۰۹/۱۴ ساعت ۱۲:۳ ب.ظ توسط مجیدشمس  |